Ik richt me nu volledig op het om- en verhullen van ruimte in combinatie met tussenruimte. Dat is dus alles. Onze huid omhult bloed, botten en pezen, bloempotten omhullen aarde en wortels. Ze gunnen de plant lebensraum, maar wel beperkt. Ze plant is gedwongen om in zijn groei wortels te vormen naar de pot.
Eerdere teksten uit dummy (even leesbaar online; wel zo praktisch)
Hoe we onszelf keer op keer zover krijgen het onstapelbare te stapelen en grauwe geilheid te verruilen voor de schijn van orde.
Schaamteloze schijn van zinloosheid zodat loze objecten onstoffelijk blijven.
Het afscheiden en tegelijkertijd omhullen van ruimte.
Het mengt zich met de door jou verzamelde objecten of een nieuw geschapen foetus, nog strak in z'n schaal. Geolied is hoe het soms loopt en soms helemaal niet.
Dan schuurt het tot je schraal bent.
Wanneer het zover is, poog je je schraalheid te kalmeren met vette zalf, gehuld in een pot.
Vervolgens sluit je de pot, dat doe je met
DEKSELS.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten