Teveel ga ik in op concepten, woorden en de betekenissen die we aan deze woorden geven. Dat is een goede omslag geweest, de diepgang is essentieel. Het is alleen vrij problematisch dat dat bij mij doorslaat in gesprekken die (misschien) te diep gaan, niet vastgelegd worden en er vervolgens in resulteren dat ik al mijn ideeën stuk redeneer.
Vorig jaar richtte ik me op het minimalisme. Het creëerde rust tussen alle wilde gedachtes en de kaders waren meer dan duidelijk. Ik stortte me met groot plezier en welbehagen in dat warme bad. Nu, in dit nieuwe jaar, haal ik niet genoeg voldoening uit die strenge vormen. Het zijn vormen waar ik me nog thuis voel. Het is en zal altijd goed blijven voor me, ik haal veel inspiratie uit de leegtes en herken de speelsheid en middelvinger in en naar het niets. Op dit moment heb ik geen beeldend werk nodig waar ik me veilig bij voel en kundig in wil worden. Het is weer tijd voor gevaar. Ik spartel als een animatieteam, mijn hoofd gaat los.
Daar is alleen werkelijk nog geen hol van te zien.
Voor nu is het noodzakelijk om te produceren als een fabrieksmedewerker in China. Alles mag even over de kop en door midden, want het is nu wel even klaar met die bakken water.
Adieu, het was gezellig.
