Definitief

Prefereer, refereer, of laat maar.

De Lidl doet het beter. 

L/haat het niet, een Duitse winkelketen of beter (in)dividu zal er altijd zijn. 

Weten dat metaal betekenaar wordt met taal

en dat deze tekst mede mogelijk wordt gemaakt door de technische reproduceerbaarheid.

Je hoeft de regels van het spel niet te kennen als er geen waarheid is.

Bepaalde fascinaties worden geuit door een herordening van objecten/subjecten.

Fictie is terug van weggeweest, de hokjesdenker geeft kusjes en kopjes. 

En dat zonder Servies of boot. 

De ordening verdient een open(hartige) operatie. 

Het afscheiden en verhullen van ruimte en spullen creëert natuurlijk een schaamteloze schijn van zinloosheid en beschermt tegen stof

tot nadenken. 

Weten dat metaal betekenaar wordt met taal

en dat deze tekst mede mogelijk wordt gemaakt door de technische reproduceerbaarheid..

Je hoeft de regels van het spel niet te kennen als er geen waarheid is.

Bepaalde fascinaties worden geuit door een herordening van objecten/subjecten.

Fictie is terug van weggeweest, de hokjesdenker geeft kusjes en kopjes. 

En dat zonder Servies of boot. 

Prefereer, refereer, of laat maar.

De Lidl doet het beter. 

L/haat het niet, een Duitse winkelketen of (in)dividu zal je mogelijk overtreffen. 

Dat is nog geen reden om te stoppen met ademen.

De ordening verdient een open(hartige) operatie. 

Het afscheiden en verhullen van ruimte en spullen creëert natuurlijk een schaamteloze schijn van zinloosheid en beschermt tegen stof

tot nadenken. 

Nog even wat teksten uit april

Droom de dans en grijns de grijnzende grijsheid tegemoet.
Want, zo moet u weten, is de pas niet iets om op te vreten.
De ratten in mijn hoofd vierden hoogtij, tot ik de regen uitdrupte.
Nee, ik wrong!
Wrong de wrangheid uit de kronkels.
Stuk hout tussen je kaken en schop de steriele strijd tot sereniteit.
Schenk de vloer aan een bourgondische batser en zuig de gemorste wijn uit het geweven tapijt.
Gierende geilheid en dampende driften zorgen voor zompig genot en, laten we eerlijk zijn,
doffe ellende.

---------------


Soms moet je gewoon niet teveel willen, de willoosheid kan best veel prettige dingen aanreiken.
Ook niet te weinig willen hoor, het apathische leven is natuurlijk ook niet je-van-het.
Goh, kijk toch.
Nu moet je alweer op zoek naar de balans van de wil.
Je zou er bijna
zomaar spontaan
een beetje moe van worden.




Na het lezen van teksten van Freud, Gramsci en Bourdieu.

Aantal dummy foto's van de afgelopen maanden

 









 

  
Mijn  'Herman' koekepan leent zich wel voor een opstapje naar holtes in muren. Er is een kans dat ik een wandje maak met een gat erin, waar enerzijds de holte en anderzijds HERMAN te zien is. Ben gek op holtes.

 

 

 
De witte glimmende emmers waren behoorlijk slordig, daarom wilde ik de randen laten verdwijnen in een gipswandje of een blok hout. Nu zal ik ze in de archiefkast plaatsen.

 De ladder is nog steeds in de running.

 Hier hield ik mij teveel bezig met 'Smaland' van Ikea.

 Hier wilde ik plotseling een interactief ding vormen, om de toeschouwer zelf te laten spelen met waterspiegels. Nu hoeft mijn werk niet in Nemo te staan, en lijkt het me beter als niemand het aanraakt, de waterspiegels zijn goed zoals ze zijn.

Ik schets, zoals u ziet, met woorden, beschrijf de beelden en plaats zo nu en dan wat dingen naast elkaar. De afgelopen weken hield ik mij bezig met het positioneren van objecten, voortdurende herordening. 

nog een archiefkast en angsten

Zo nu en dan bekruipt mij een gevoel van onbehagen (https://youtu.be/FitkUlgZwx8)
Ik 'maak' weinig. Ik schrijf over het maken van spullen en de manier waarop deze objecten opnieuw geordend worden in de ruimte. Het voelt wat vreemd om niet iets zelf te maken, anderzijds weet ik dat het een gevaar is om meer loze spullen toe te voegen aan het werk, dan verliest het kracht. Lastig hoor.

zelf doen

Bij nader inzien vind ik deze waterspiegels interessanter dan wanneer ik zeer gekunsteld een houder om de cilinders heen bouw. In de tekst zal ik ook naar voren laten komen dat de toeschouwer de vrijheid mag voelen (ja, vrijheid mag voelen) om zelf de cilinders aan te raken en de waterspiegels te zien veranderen. Ook zal ik de tekst, liefst op a5 formaat naast het werk leggen/aan de muur hangen, zodat iedereen het mee kan nemen. Misschien op een spijker om los te scheuren. Scheuren is namelijk best leuk.

Toegelaten bij Rietveld, eerste vakjaar Beeld en Taal

Tekst

Ik werk aan de tekst die ik exposeer naast de archiefkast vol 'spullen'.

Dit is nog niet definitief. 

--

Ik hoop dat er een taal bij zit die je niet begrijpt

Wanneer je prefereert, associeert.
Doe het zelf of laat maar,
de Lidl doet het beter.

Weten dat metaal betekenaar wordt met taal
en de ordening verdient een open(hartige) operatie.
Het afscheiden en verhullen van ruimte en spullen
creëert natuurlijk een schaamteloze schijn van zinloosheid
en beschermt tegen stof
tot nadenken.  

------------------

ik zal hier toch maar even een uitleg bij geven, omdat het een uitlegblog is. Dit doe ik overigens met weerzin, maar uitleg schijnt in sommige gevallen essentieel te zijn, dus hier komt ie dan. 

De eerste zin vormde ik terwijl ik luisterde naar een poëzievoordracht van de Poolse dichter Jas Kapela. Ik genoot van het ritme van zijn stem en de onbegrijpelijke taal. Dit doe ik ook wanneer ik een filosofische tekst lees. Er kan aversie en angst ontstaan als men moet dealen met het onbekende (zo ook de grote vluchtelingenstroom en natuurlijk beeldende kunst), maar door het (tijdelijke) onbegrip te omarmen en accepteren kan er ruimte in gedachten ontstaan waardoor je tot nieuwe conclusies kan komen of er ruimte is voor zinvolle gedachten. Ironisch genoeg is het een zin die iedere Nederlandstalige persoon wel degelijk begrijpt. 

Prefereren en associëren slaat op de gedoodverfde vraag: 'wat bedoel je hiermee?' Men geeft vaak de voorkeur aan het kaderen van gevoelens en vormen, niets lijkt gewoon te kunnen 'zijn'. Ik zie hier bepaalde laksheid in, omdat de moeite niet genomen wordt om de associatie te accepteren en te laten bestaan naast de vrijheid van de mogelijk niets betekenende vorm. Die laksheid laat ik verder doorklinken in; laat maar, de Lidl doet het beter. Er is altijd wel een instantie/Duitse winkelketen/persoon/volk wat iets in jouw ogen beter doet. Dat zegt nog niet dat je het dan moet laten, want als dat de norm is, kan je beter stoppen met ademen. 

'Weten dat metaal..' slaat op enige gewenste voorkennis. Weet wat je doet en zegt, dat kan namelijk weinig kwaad en leidt tot betere discussies. 

Daarna heb ik het alleen nog over het vreemde feit dat we alles maar willen stapelen en wegstoppen, en  daarmee de suggestie van orde wekken, terwijl er best erkend mag worden dat de mens een kolkende chaos veroorzaakt. Die schijn van orde zorgt eerder voor het hokjesdenken en uitschakelen van verruimende en verhelderende gedachtes dan voor daadwerkelijke orde. 

Als het aan mij ligt, en dat ligt het HAHA, wordt de tekst zeker twee keer zo lang. 

water/tussenruimte

Aankomende week zal ik kijken of het haalbaar is om de glazen cilinder te bevestigen aan een houder, zodat deze niet schuin in het water zal hangen. En het publiek zelfstandig de cilinder dieper in of uit het water kan duwen.

om/en/ver/hullen

Om bezig te blijven, leek het me nuttig om wat foto's te maken van mogelijke manieren om de archiefkasten in combinatie met ander materiaal te positioneren. Dit resulteerde in gepruts. Het schiet niet erg op als die dingen tegen de muur aan staan. Daardoor blijft het erg statisch.

Ik zal wat schetsen maken en vooral proberen om de verbinding tussen verschillende objecten zichtbaar te maken. Dit zal ik ook naar voren laten komen in de tekst, die ik naast het werk exposeer.


Het is in ieder geval de bedoeling dat er verschillende vormen van omhulling en verhulling zichtbaar getoond worden;
Archiefkast: het stapelen van het (mogelijk) onstapelbare, het in verband brengen van spullen, door ze zo dicht naast elkaar te plaatsen
Metalen constructie: het 'vangen' van een tussenruimte
Blok beton: tegenstelling van de metalen constructie; het scheiden van ruimte
Koelkastdeur: het binnenhouden van koelte en daarmee het buitensluiten van warmte
Metalen blikjes: de leegte van herhaling: het staat daar maar leeg in de kast, functieloos.
Ingepakt stuk hout: het verhullen van (ruw)materiaal.
Lelijke witte emmers: Alles maar glimmend willen maken, er vanuitgaande dat dit beter is.

Hiermee is niet gezegd dat ik alles hiervan gebruik. Er kunnen nog dingen verschijnen en verdwijnen.


Ik vind de lelijke witte bakken in de archiefkast bij nader inzien wel goed werken, het benadrukt de veelheid en geeft net iets meer vervreemding.

lebensraum en beperking

Ik richt me nu volledig op het om- en verhullen van ruimte in combinatie met tussenruimte. Dat is dus alles. Onze huid omhult bloed, botten en pezen, bloempotten omhullen aarde en wortels. Ze gunnen de plant lebensraum, maar wel beperkt. Ze plant is gedwongen om in zijn groei wortels te vormen naar de pot.


Eerdere teksten uit dummy (even leesbaar online; wel zo praktisch)

Hoe we onszelf keer op keer zover krijgen het onstapelbare te stapelen en grauwe geilheid te verruilen voor de schijn van orde.
Schaamteloze schijn van zinloosheid zodat loze objecten onstoffelijk blijven.
Het afscheiden en tegelijkertijd omhullen van ruimte.
Het mengt zich met de door jou verzamelde objecten of een nieuw geschapen foetus, nog strak in z'n schaal. Geolied is hoe het soms loopt en soms helemaal niet.
Dan schuurt het tot je schraal bent.
Wanneer het zover is, poog je je schraalheid te kalmeren met vette zalf, gehuld in een pot.
Vervolgens sluit je de pot, dat doe je met
DEKSELS.

Archiefkasten

Die witte emmers zijn op zijn zachtst uitgedrukt een ondraagbare teleurstelling, dus heb ik ze in een kast gezet. 

Archiefkasten zijn mijn nieuwe liefde; lekker grote spullen aanschaffen, platen die een lege ruimte omhullen, om vervolgens kleinere spullen in te stoppen en de suggestie van rust en opgeruimdheid op te wekken, love it. 

Er kan ook een archiefkast op z'n rug, afgezet met rood-wit lint, als een open hart operatie van de ordening, want laten we eerlijk zijn. Alles is chaos.