De dag na de herfstvakantie

Ik begon weer met de cilinder, gevuld met water. Dit keer heb ik geëxperimenteerd met 

het toevoegen van rijstvellen, de cilinders in het zonlicht en een minder verlichte ruimte plaatsen, een metalen (en zink) ondergrond gebruiken, de cilinders samen plaatsen en er een figuur naast zetten, waardoor het een maquette wordt. Klein kan fijn zijn, maar nu even niet. Het mag lekker groot. 

De waterspiegel moet voor de gemiddelde lengte van een mens ongeveer op ooghoogte liggen. Hierdoor zie je extra duidelijk de verspringing van het water, en hoop ik dat de hoogte een indrukwekkend effect heeft. 

De bak met water moet bij voorkeur bij een groot raam geplaatst worden en alleen door daglicht geraakt worden. 

Ik weet nog niet hoe ik daadwerkelijk een groot, glazen reservoir kan maken/aanschaffen/vervoeren, maar dit komt goed. 

Rijstvel in water

Venetië

Als er geld betaald werd,  kon men vijf minuten genieten van een belicht schilderij in een van de huizen van onze lieve Heer. Als het zo moet, hoef ik dat klote ding ook niet meer te zien. 

Punta Della Dogana, inclusief Roni Horn. YES!

 Landenpaviljoen van onze Herman. Esthetisch is het zeker. 

Potverdrie! Zien we hier nu een hipster foto? Ja. Sorry.

Landenpaviljoen Frankrijk. De rijdende boom. Het is een prachtig ding, alle leeftijden waren er in geïnteresseerd. 

Landenpaviljoen Zwitserland; een roze bad. Lekker groot, lekker roze, lekkere reflecties.

Landenpaviljoen Hongarije:
Buizen met ballen, mijn haar werd statisch, en het werk was indrukwekkend. Fijn wit ook. 

Ik word vrij snel misselijk in een voertuig, alleen een fiets kan ik wel aan. Daarom vond ik mijn heil op de parkeerplaatsen waar de bus stopte. De vaste grond en de heerlijk desolate sferen. Even weg van de groep. Pleur op met je sociaal contact, ik wil met niemand praten.